05 September 2010

De genderbril

Ik denk dat ik een probleem heb. Sinds ik afgelopen woensdag weer ben begonnen met school en daarmee ook met het vak Gender in de Kunsten, kan ik alleen nog maar vanuit een zogenaamde Gender-bril naar onze cultuur kijken. Dat is soms heel grappig, maar negen van de tien keer ook uitermate vervelend. Zo vraag ik me afgelopen week af waarom mijn moeder altijd zegt: 'Jongens, we gaan eten!', waarmee ze mij ook bedoeld. Waarom er vaak wordt gesproken van broers en zussen, maar nooit van zussen en broers? Waarom wordt de naam van de man vaak aangenomen bij een huwelijk, en niet die van de vrouw? (Uitzonderingen daar gelaten) Maar bovenal is het erg zichtbaar in het uitreiken van Oscars, de Librisprijs, en andere prijzen voor film, literatuur, kunst en dergelijken en ook zichtbaar in de bestuursfuncties. Het college van bestuur van de Radboud Universiteit kent GEEN vrouwelijk bestuurslid. Daarnaast is er welgeteld 1 vrouwelijke filmregisseur, Kathryn Bigelow, die een Oscar heeft gewonnen en dit was in 2010.

Vind het moeilijk om hier een oordeel over te vormen. Vergeleken met dertig jaar geleden is er al veel veranderd, maar nog steeds worden de vrouwen vaak gezien als de tweede sekse. Hoewel het merendeel van de studenten vrouw is, zijn er maar weinig studenten die het uiteindelijk maken tot een hoog academisch niveau. Zij zijn snel degene die thuis blijven voor de kids of die tegen een glazen plafond aanlopen in hun carrière. Mijn docente zei vrijdag heel dapper: 'Vaak wordt er geklaagd over het glazen plafond, maar nu wordt er als tegenargument gezegd dat de vrouwen niet tegen het glazen plafond aanlopen, maar door hun plakkende voeten aan de grond blijven staan.' Een vrouw is sneller geneigd om een bestuursfunctie te weigeren, omdat het misschien wel eens teveel gevraagd zou kunnen zijn, of niet zou passen in het schema van het dagelijks leven.

Ik hoop deze periode wat meer over de rol van de vrouw in de kunsten tegen te komen. Ben benieuwd of ik aan het einde van de periode er wel beter een oordeel over vormen kan. Maar ik ben bang dat de discussie eindeloos is en dat er altijd geklaagd blijft worden over de rol en positie van de vrouw. Wat denken jullie?

Tot slot een boek dat laatst uitgekomen is en wat dit onderwerp ook bespreekt. Ben van plan om het aan te schaffen. Het heet: Het idee M/V. Over man-vrouwverschillen en hoe cultuur onze genen de baas is. Geschreven door Asha ten Broeke. Volgens bol.com: 'Asha ten Broeke, wetenschapsjournalist voor onder andere Kennislink en Sp!ts, vertelt op vlotte en humorvolle wijze hoe de huidige populaire theorieën, in de traditie van Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus, in realiteit niet veel meer te bieden hebben dan oude vooroordelen in nieuwe jasjes. Haar conclusie is zowel confronterend als inspirerend: uit de laatste ontdekkingen in de genetica en hersenwetenschap blijkt dat de meeste man-vrouwverschillen niet genetisch bepaald zijn maar iedere generatie opnieuw worden gecreëerd... en dus ook veranderd kunnen worden.'

Ben benieuwd naar jullie mening hierover, zodat ik er misschien zelf een iets duidelijkere mening over vormen kan en ik die genderbril iets genuanceerder gebruiken kan of iets vaker kan afzetten.



2 comments:

Renske said...

mijn mening: vrouwen hebben niet genoeg ambitie om de top te bereiken, ze zijn over het algemeen bang veroordeeld te worden (vatten meningen/kritiek persoonlijk op) en hebben daarom minder snel de neiging hogere functies te bekleden. Voorbeeld: zet op een damesvoetbalteam geen damescoach! de dames hebben critiek op de coach, de coach vat het persoonlijk op en gaat over zichzelf twijfelen wat negatief is voor het resultaat. Een man pakt het kritiek op en legt het naast zich neer, waardoor hij weer verder kan met resultaten behalen.
Dus doordat ze de kritiek persoonlijk opvatten zijn ze niet goed genoeg voor de hoge functies. (dit is trouwens maar een deel van mijn mening ;) )

Martijn Johannes van den Berg said...

Hee Es, goede vraag. Iets lastigs, dat in alle uithoeken van de wereld, en de geschiedenis een herkenbaar patroon heeft.
Onze westerse cultuur is erg aan het individualiseren, waardoor dit soort vragen ook meer naar voren komen. Ik wil hier best wel eens met je in het echt over praten, kijkent naar de geschiedenis van de mens, en kijkend wat de bijbel erover zegt. Dat kan ik ook niet in een comment schrijven(het zelfde probleem als Renske heeft). Het is alleen veel breder, veel groter dan 'waarom vrouwen niet in het bestuur van het Radboud Uni' (even lekker zwart-wit). Nouja ik hoor het wel ;)